Τρίτη 14 Μαΐου 2019

"Τα πάντα μπορούν να μας οδηγήσουν στον Χριστό"! (του γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)


 
(του γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)
Το σκοτάδι, ως συνέπεια της πτώσεως του ανθρώπου, δεν βγάζει ποτέ στο φως. Το φως διαλύει το σκοτάδι, διότι το σκοτάδι είναι ανυπόστατο, δεν έχει ουσία. Υπάρχει όμως μία περίπτωσις την οποία πανσόφως εκμεταλλεύεται ο παντουργός Θεός για το καλό μας, βγάζοντας και από το κακό καλό, από το σκοτάδι φως. Πώς; Δια της μετανοίας. Βλέπω την κακία μου, την αμαρτία μου,μετανοώ, κλαίω, θρηνώ, οδηγούμαι στον Θεόν, αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, νήφω, καρτερώ, και μέσα μου καλλιεργείται ο καινούργιος άνθρωπος που βγαίνει από την μετάνοια. Άρα, το καλό δεν βγαίνει από το κακό, αλλά από την μετάνοια, που είναι άλλος νους, ο νους που τον παρέχει ο Θεός μέσα στην καρδιά.
Όταν ανησυχεί, λόγου χάριν, ο πατέρας ή η μητέρα, επειδή αμαρτάνει το παιδί, και το κτυπά, οπωσδήποτε θα βγάλει αντίθετο αποτέλεσμα. Διότι, εάν το παιδί κάνη αμαρτίες, σημαίνει ότι ζητάει την αμαρτία και θα τα βάλει με σένα, που γίνεσαι κήρυξ της αρετής. Και τώρα μεν φοβάται να αμαρτήσει, αλλά μόλις απελευθερωθεί από σένα, θα οδηγηθεί αμέσως στο κακό. Η βία, το κακό, δεν μπορεί να βγάλει καλό.
Πες λοιπόν στο παιδάκι σου το καλό, μάθε του τι είναι ο Θεός. Μίλησέ του από το πλήρωμα της δικής σου καρδιάς, φώτισέ του λίγο την συνείδηση με την δική σου λαχτάρα και θεία εμπειρία,και μπαίνοντας μέσα του ο Θεός, θα τον αγαπήσει. Μπορεί να βρίζει, μπορεί να κάνη αμαρτίες, αλλά έχοντας τα σπέρματα του Θεού, που είναι τόσο ισχυρά, ο Θεός τα καλλιεργεί και βγαίνει η καινούργια φύτρα, το καινούργιο βλαστάρι, το οποίο δίδει καινούργια ζωή. Αυτή είναι η μετάνοια.
Το παιδί δηλαδή αυτό, επειδή το αφήνεις ελεύθερο, επειδή το σέβεσαι, επειδή του είπες την αλήθεια, επειδή του απεκάλυψες τι έχει η καρδούλα σου και τι κόσμοι υπάρχουν μέσα σε αυτήν,λέγει μετά: Μα, τί φρικτή ζωή που κάνω! Τί είναι αυτή η αμαρτία! «Αναστήσομαι και επιστρέψω εις τον Πατέρα» (Λουκ. 15, 18). Και ο βλαστός της μετανοίας βγάζει τον καρπό της καινής ζωής.
Έτσι τα καταφέρνει ο Θεός να βγάζει και από το στόμα του λύκου την σωτηρία.
Ο Ιώβ, από την κατάρα στην οποία είχε πέσει, έβγαλε την ευλογία του Θεού και ανεκαινίσθη. Ο Μωυσής ο Αιθίοψ, από τα εγκλήματα και τις ληστείες, έβγαλε την καινούργια ασκητικώτατη ζωή και έγινε αγνώριστος. Δεν τον γνώρισαν καν οι παλαιοί σύντροφοί του και οι άλλοι ληστές΄ τόσο «ανεκαινίσθη ως αετού η νεότης του» (Ψαλμ. 102, 5), έγινε καινούργια η ζωή του.
Επομένως, μπορούμε να πούμε: Όποιος είναι θυμώδης, ας στρέψη όλον τον θυμό, όλη την εσωτερική ένταση του προς τη αγάπη του Θεού, προς την ειρήνη, προς τα σωτήρια λόγια, προς το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλόν», χρησιμοποιώντας όποιον τρόπο τον βοηθεί. Κάποιος το έλεγε, κτυπώντας τα χέρια του. Τον είδα και τον ρώτησα: Τί κάνεις εκεί; Και μου απήντησε: Είχα μάθει με τα μηχανήματα να κουνώ τα χέρια μου και δεν μπορώ τώρα να κάνω αλλοιώς. Μπράβο, του λέγω, συγχαρητήρια. Βλέπετε πως το κακό, ο θόρυβος, που είναι το χειρότερο κακό, μπορεί να βγάλει και καλό; Κάποιος θαλασσινός το έλεγε, έχοντας την εντύπωση ότι έπιανε τα κουπιά, γι’ αυτό και κουνούσε τα χέρια του. Πραγματικά έπιανε το κουπί, τον Χριστόν.
Άρα, το παν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Ό,τι μας δίνει ο Θεός, ότι μας κάνουν οι άλλοι, ότι παθαίνουμε μέσα μας και γύρω μας, όλα είναι μεταγωγικά προς τον Θεόν. Τόσο απέραντη είναι η αγάπη του Θεού. Μόνον τα αποβράσματα του εγώ μας δεν είναι σωτήρια. Αυτά μας απομακρύνουν από τον Θεόν.
----------------------------------------------------------------

"Περί Προσευχής" (Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)



(Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

Θα ομιλήσωμε σήμερα δι' ένα καίριο θέμα της πνευματικής ζωής, εις το οποίον μας εισάγει και το Τριώδιον ολόκληρο, ιδιαιτέρως όμως η αρχομένη αυτή περίοδο το θέμα της προσευχής.
Άραγε, ξεύρομε τι είναι η προσευχή και ξεύρομε να προσευχώμαστε; Από μικρά παιδάκια που ήμαστε, μαθαίναμε να προσευχώμαστε, αλλά η προσευχή μας έχει την πορεία πού πρέπει; Η προσευχή είναι μία πορεία της ψυχής προς τον Θεόν, με σκοπό να φθάση σ' Αυτόν και να ενωθή μαζί του. Εάν η πορεία δεν είναι σωστή, το αυτοκίνητο ή το πλοίο δεν φθάνει ποτέ στον προορισμό του. Εάν η πορεία της προσευχομένης ψυχής μας δεν είναι ορθή, καταλαβαίνετε ότι ποτέ δεν θα φθάση στον Θεό. Σαν να έχωμε μία βάρκα, ας πούμε, που ο βαρκάρης κτυπάει τα κουπιά, αλλά τελικώς δεν κάνει τίποτε άλλο, παρά στριφογυρίζει γύρω στο ίδιο σημείο. Το ίδιο μπορεί να παθαίνωμε και εμείς και να μη το ξεύρωμε καν. Πρέπει να δούμε, η προσευχή μας είναι επιτυχημένη προσευχή;

Αντιλαμβάνεσθε ότι ένας άνθρωπος που δεν ξεύρει να προσευχηθή, είναι εν τη πραγματικότητι ένας εξωφλημένος άνθρωπος. Δεν υπάρχει ενδεχόμενο να επιτύχη εις την ζωή του. Και μοναχός να είναι, θα μείνη πάλι ένας επίγειος άνθρωπος και δεν θα γίνη ποτέ ένας ουράνιος άνθρωπος ακόμη περισσότερο, δεν θα γίνη ένας άγγελος, εφ' όσον δεν θα ξεύρη να χρησιμοποιή πολύ καλά αυτό το μέσο πορείας και πλεύσεως, την προσευχή.
Είναι ανυπολόγιστο το κακό που παθαίνομε, το νοιώθετε, αν δεν ξεύρωμε να προσευχηθούμε. Ανυπολόγιστο! Το μοναδικό κακό, το οποίον πάσχομε. Δεν είναι δυνατόν να γίνη σύγκρισις καταστροφής με καμιά καταστροφή. Και εάν υποθέσωμε ότι θα χτυπηθούν όλα τ' αστέρια και όλοι οι κόσμοι μεταξύ τους, και θα γίνουν τα άνω κάτω θρύψαλα, το κακό θα είναι πολύ μικρότερο από το κακό το οποίον υφιστάμεθα εμείς, εάν δεν ξεύρωμε να προσευχηθούμε. Και επομένως, ο κίνδυνός μας είναι άμεσος, κίνδυνος οριστικός, στην περίπτωσι αυτής της πνευματικής αγνοίας.
Τι είναι η προσευχή; Είναι το όχημα της ψυχής, είπαμε ας το πούμε έτσι, είναι ακόμη και η ατμόσφαιρα μέσα εις την οποίαν ζη η ψυχή. Πώς οι πνεύμονές μας αναπνέουν τον αέρα; Έτσι και η ψυχή μας αναπνέει με την προσευχή. Και γιατί ήλθαμε στο μοναστήρι; Διότι ακριβώς το μοναστήρι πάλι είναι η ατμόσφαιρα της προσευχής. Τα πάντα διά μίαν προσευχή. Εάν, λοιπόν, η προσευχή αυτή δεν γίνεται ή εάν στραβά γίνεται, τότε πώς είναι δυνατόν τελικώς να γίνωμε επιτυχημένοι άνθρωποι και μάλιστα πνευματικοί άνθρωποι; Ενώ η προσευχή η ορθή, νοιώθετε ότι τακτοποιεί τα πάντα, αναχαιτίζει κάθε δυσκολία, τα προβλήματά μας, τις αγωνίες μας, τις αμαρτίες μας, όλα τα διευθετίζει ακόμη, μπορεί και να τερατουργή, να κάνη θαύματα εις την πορεία μας δηλαδή, και εις τον αγώνα μας και εις την ζωή μας.
Εάν δεν έχωμε μέσα μας πλούτον Πνεύματος, αν δεν έχωμε πλούτον χαράς, πλούτον ειρήνης, αν δεν έχωμε καρπούς, οι οποίοι είναι αμέσως αντιληπτοί και εμφανείς και μεγάλοι, είναι, διότι δεν τους επιθυμούμε ή διότι δεν ξεύρομε να προσευχώμαστε και αν επιθυμούμε —«επιθυμείτε, και ουκ έχετε», που λέγει πολύ ωραία ο αδελφόθεος Ιάκωβος— και δεν έχετε «δια το μη αιτείσθαι υμάς», διότι δεν ζητάμε και εάν ζητάμε, κακώς ζητάμε, όπως λέγαμε προηγουμένως διότι «κακώς αιτείσθε», όπως πάλι λέγει εκεί ο Απόστολος.
Για μας τους μοναχούς προσιδιάζει ιδιαιτέρως η προσευχή η νοερά, η προσευχή του Ιησού, η μονόλεκτος, όπως θα λέγαμε, προσευχή, με την οποία ιδιαιτέρως θα αρχίσωμε να ασχολούμεθα αυτό το διάστημα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η σημερινή μας αυτή κατήχησις θα έχη ένα σκοπό εισαγωγικό προτού μπούμε στις λεπτομέρειες και στις αφετηρίες και στις βάσεις της νοεράς προσευχής, να πούμε μερικά πράγματα γενικώς περί προσευχής. Διότι η προσευχή είναι το πάν. Αλλά άμα δεν ξεύρω, όπως σας είπα, δεν κάνω τίποτα και το πάν γίνεται μία καταστροφή τελεία. Μία αυτοκαταστροφή.

"Λόγος περί Νήψεως - Ερμηνεία στον άγιο Ησύχιο" (Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)



 (Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

Το παρόν απόσπασμα είναι οι πρώτες σελίδες από ένα εξαιρετικό βιβλίο. Λέγεται "Λόγος Περί Νήψεως" και είναι υπομνηματισμός του γέροντος Αιμιλανού Σιμωνοπετρίτου στο "Λόγος περί νήψεως και ησυχίας χωρισμένος σε 203 κεφάλαια" του αγίου Ησύχιου. Όλος ο λόγος του αγίου Ησύχιου βρίσκεται εδώ:
Προς Θεόδουλο, λόγος περί νήψεως και ησυχίας χωρισμένος σε 203 κεφάλαια. 

Το βιβλίο λέγεται: ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΝΗΨΕΩΣ - ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΗΣΥΧΙΟ. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ. 

Νήψις εστι μέθοδος πνευματική

Ο λόγος αρχίζει με την λέξη νήψις, η οποία δεν είναι αόριστη έννοια αλλά ενέργεια ή, καλύτερα, η ενέργεια, η δουλειά της ζωής μας, η αποστολική κλήσις μας, η πράξις και η ζωή μας, θα λέγαμε δε και η αναπνοή μας, που μας την εξασφαλίζει η μοναστηριακή ατμόσφαιρα. Όπως αν σταματήσουμε να αναπνέουμε, ο ζωτικός αέρας θα παύσει να εισέρχεται μέσα μας και θα πεθάνουμε, έτσι και αν μας λείψει έστω και για μια στιγμή η νήψις, θα σταματήσει η είσοδος στην ύπαρξή μας του ζωαρχικού ανέμου, του Αγίου Πνεύματος. Μη έχοντας όμως το Άγιο Πνεύμα, θα βρεθούμε σε μία ατμόσφαιρα αποπνικτική, μη χαρισματική, χωρίς χαρά, χωρίς άνεση και ειρήνη. δεν θα νοιώθουμε βεβαιότητα στη ζωή μας, ούτε ο Θεός θα ακούει την προσευχή μας. Η νήψις δηλαδή μας δίδει την δυνατότητα να έχωμε τον Θεό.

Η λέξη νήψις παράγεται από το ρήμα νήφω, που σημαίνει παρατηρώ προσεκτικά, αγρυπνώ. Η ψυχή μου δεν κοιμάται, αλλά ζωηρώς παρακολουθεί. Η αρχική όμως έννοια του ρήματος είναι δεν πίνω οίνο. Όχι μόνον δεν πίνω, αλλά η εγκράτειά μου και η εγκαρτέρησις μου φθάνουν μέχρι τέτοιου σημείου, ώστε να μην δέχομαι τίποτε στον οργανισμό μου. νηστεύω διαρκώς για έναν και μοναδικό λόγο, για την παρακολούθηση κάποιου. Επομένως, αγρυπνητικώς παρατηρώ κάποιον και συμμετέχω στις κινήσεις του, για να είμαι ενήμερος ανά πάσα στιγμή των ενεργειών του. Η λέξη νήψις λοιπόν έχει την έννοια της αδιαλείπτου αγρυπνίας, που είναι καθαρή ενέργεια του νου.

Μέθοδος πνευματική. Στην καθημερινή μας ζωή, μέθοδος είναι ο τρόπος, η οδός, το σύστημα που ακολουθούμε, για να πετύχουμε κάτι. παράγεται δε από το ρήμα μεθοδεύω, που σημαίνει οδεύω μετά από κάποιον, παίρνω κάποιον κατά πόδας - εν προκειμένω τον ίδιο τον Θεό- τον ακολουθώ, τον παρακολουθώ. Άρα, η λέξις μέθοδος δεν έχει τυχαίως τοποθετηθεί εδώ. Αποδίδει την ακριβή έννοια του ουσιαστικού νήψις, ότι δηλαδή είναι η πράξις που δεν την κάνω μόνος μου, αλλά παρακολουθώντας κάποιον άλλον. Ο άνθρωπος επομένως που δεν μπορεί να αισθάνεται τον συνάνθρωπό του, να τον χαίρεται, να τον ακολουθεί, να συμπορεύεται μαζί του, ο ακοινώνητος, ο κοινωνικός ανυπόστατος, ο μονωτικός - όχι ο άνθρωπος της πνευματικής αλλά της ψυχικής μονώσεως - είναι ανίκανος να κάνει νήψη. Για τον λόγο αυτό η Εκκλησία μας κατέστησε τον μοναχισμό κοινωνία, της οποίας υπέρτατη μορφή είναι η κατά μόνας μετά του Κυρίου ερημιτική ζωή, με τον οποίο συνυπάρχει όλη η Εκκλησία.

Οι κοσμικοί άνθρωποι αποτελούν κοινωνία, αλλά έχουν το τρεχαλητό και την μέριμνα του κόσμου. Κυνηγούν τα φθαρτά, τα μάταια, την καθημερινότητα, η οποία χάνεται μόλις περάσει το σήμερα, που είναι ένα τώρα. το δέ τώρα, πριν προφέρεις το τελευταίο του γράμμα, ήδη έχει παρέλθει. Ο κόσμος, "το σχήμα του κόσμου", κατά κάποιον τρόπο προπορεύεται εκείνου το οποίο νοεί ο άνθρωπος, και επομένως η πορεία του είναι φευγαλέα.

Αντίθετα η νήψις, η εγρήγορση του νοός, είναι η κατ' εξοχήν λειτουργία του πνεύματός μας, το κυνηγητό και η παρακολούθηση του Αγίου Πνεύματος, ό,τι ανώτερο έχει χαρίσει στην ανθρώπινη ύπαρξη ο Θεός. Ο νους μας, το πνεύμα μας, το νοερό συστατικό μας εγγίζει προς τον Θεό και μας ενώνει μαζί Του.

Άρα μέθοδος πνευματική σημαίνει συνεργασία του πνεύματός μου με το Άγιο Πνεύμα, οπότε το πνεύμα μου, το βαθύτερο είναι της υπάρξεώς μου δεν είναι δυνατόν να μετέχει άλλων ενεργειών.

Η νήψις λοιπόν μας τοποθετεί ενώπιον της ζωής του Θεού, μας κάνει μετόχους του Αγίου Πνεύματος, του γενεσιουργού της υπάρξεώς μας, διότι η ζωή άρχισε από τότε που θέλησε το Πνεύμα το Άγιον.

Πως άρχισε;

Σε κάποια έκτακτη και μοναδική στιγμή της ιστορίας, ο ουράνιος Πατήρ θέλησε και δημιούργησε τον υλικό κόσμο. Προϋπάρχοντος του υλικού αυτού κόσμου, κατασκευάζει εν συνεχεία το ανθρώπινο σώμα εν συνεργασία με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, και εμφυσά σε αυτό "πνοήν ζωής". Έτσι το δημιούργημα του Θεού καθίσταται "εις ψυχήν ζώσαν". Τότε ο Θεός έπαυσε πλέον να πνέει μόνον επάνω από αβύσσους και να περνά μέσα από κτιστά και υλικά στοιχεία και ζώα. εσκήνωσε σε ένα μοναδικό και ύψιστο ον, το οποίο έγινε ο βασιλιάς και ο λόγος της κτίσεως. λόγος δε της κτίσεώς του, της δημιουργίας του, είναι ο ίδιος ο Θεός. Από την ώρα αυτή γίνεται πια αναπόφευκτη η συγκυρία, η συμπόρευσις, η ένωσις του ανθρώπου μετά του Θεού, και δεν είναι δυνατόν να νοηθεί ο άνθρωπος, η εικών του αόρατου Θεού, χωρίς το Άγιο Πνεύμα.

Επομένως το Άγιο Πνεύμα, ως ένα εκ των προσώπων της Αγίας Τριάδας, συνεργεί στην γέννηση του κάθε ανθρώπου. Μαζί με τον Πατέρα και τον Υιόν δίδει στην μητρική γαστέρα το υλικό που προσλαμβάνει από τον πατέρα και την μητέρα, και το συλληφθέν έμβρυο είναι σαρξ, χους. Χουν γεννάει ο άνθρωπος. Σε αυτόν τον χουν οι γονείς δίνουν όλα τα ιδιώματα και χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους, δίνουν τον εαυτό τους, την εικόνα της σαρκός τους.

Ό,τι λοιπόν έκανε ο ουράνιος Πατήρ στον πρώτο άνθρωπο, το ίδιο κάνει και κατά τη γέννηση του κάθε ανθρώπου, με την διαφορά ότι τότε δημιούργησε πρώτα τον χουν και κατόπιν του ενεφύσησε το Πνεύμα το Άγιον, ενώ τώρα το Άγιο Πνεύμα εισέρχεται στον άνθρωπο άμα τη συλλήψει. Από την πρώτη δηλαδή στιγμή το έμβρυο έχει ζωή και είναι άνθρωπος, διότι λαμβάνει το εμφύσημα του Αγίου Πνεύματος. έχει το ηγεμονικό, αποτελεί πλήρη εικόνα της θεότητος και μέχρι την τελευταία του στιγμή φέρει αδιαλείπτως και αδιαπτώτως τα στοιχεία της θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Υπάρχει δε εσωτερική κοινωνία της ανθρωπίνης και της θείας φύσεως εν τω ανθρώπω, όπως και εν τω Χριστώ.

Συνεπώς κατά τη γέννησή του καθενός μας υφίστανται ταυτόχρονα αφ' ενός μεν οι θεϊκές ενέργειες, αφ' ετέρου δε η σύμπραξη του ανθρώπου σύμφωνα με το πρωταρχικό ρήμα και βούλημα της θεότητος "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε". Ο άνδρας και η γυναίκα, ο ένας άνθρωπος, η μία σάρκα -"έσονται εις σάρκαν μίαν"-κοινωνούν με το Άγιο Πνεύμα, και ο παντουργικός Λόγος τα συμ-φέρει όλα μαζί, τα συνεισβάλλει όλα στα σπλάχνα της γυναικός, και έτσι έχουμε ολόκληρον τον άνθρωπο, Θεόν και άνθρωπο. Ο νέος δε υπό Θεού πλασθείς και για τον Θεό πεπλασμένος άνθρωπος ενδύεται με την βάπτισή του την θεότητα, την χαρισματική ζωή, οπότε το Άγιο Πνεύμα γίνεται ο κλήρος της υπάρξεώς του. Έκτοτε βάλλεται αδιαλείπτως έσωθεν από το Πνεύμα το Άγιον και εκβάλλει αφ' εαυτού του τους σπινθήρες, το φως της θεότητος. Έτσι ο χους της γης γίνεται με την νήψι σπινθηροβόλος ζωή

"Η νήψη κατά τη διάρκεια της νύχτας" (Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)


(Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)
Εάν υποθέσωμε ότι γνωρίσαμε όλα τα προηγούμενα, αλλά δεν τα εφαρμόσαμε στη ζωή μας, τώρα τι μπορούμε να κάνουμε; Την απάντηση μας την δίνει ο άγιος Ησύχιος με το μικρό αλλά περιεκτικώτατο σε νόημα κεφάλαιο που ακολουθεί, χρησιμοποιώντας έναν ψαλμικό στίχο του Δαβίδ.
Άγιος Ησύχιος:
Ει επίστασαι και εδόθη σοι εις τας πρωίας παρεστάναι και εποπτεύεσθαι, αλλά και εποπτεύειν, οίδας ό λέγων. ει δε ου, νήφε και λάβης.
Μετάφραση:
Αν γνωρίζεις και σου δόθηκε η χάρη το πρωί να στέκεσαι εμπρός στο Θεό και να εξετάζεσαι, αλλά και να εξετάζεις τον εαυτό σου, εννοείς τι λέω για τη νήψη. Αν όχι, έχε νήψη και θα λάβεις την χάρη.
Ερμηνεία
Εάν δεν έχεις αποκτήσει αυτή την υπέροχη και μοναδική κατάσταση, για την οποία αξίζει κανείς να πεθαίνει και να ζει, τότε εφάρμοσε αυτό που λέει ο Ψαλμωδός: Να σηκώνεσαι την νύχτα και να παρίστασαι ενώπιον του Θεού, για να σε βλέπει ο Θεός και να τον βλέπεις και συ. Η καλύτερη αναγνώρισις των ιχνών του Θεού, η ανακάλυψίς του, γίνεται την νύχτα. Εάν νήφεις έτσι, οπωσδήποτε θα λάβεις, και η εμπειρία σου αυτή θα σε συνοδεύει σε όλη την ζωή σου.
Μεγαλεία και θαύματα απορρέουν από την νήψη και την ευχή. Ο άνθρωπος γίνεται ξένος κόσμος, παράδεισος αληθινός. Χρειάζεται όμως μία προϋπόθεσις: η νυχτερινή ζωή. Χωρίς αυτή, είναι αδύνατον να έχεις κάποια γεύση, κάποια γλυκύτητα στην πνευματική σου ζωή, κάποια εμπειρία ή γνώση. Δεν θα παίρνεις τίποτε από τον Θεό, οπότε θα ζεις με εντελώς εξωτερικά πράγματα, με κάποιες δραστηριότητες, με κάποιες γνώμες.
Ει επίστασαι και εδόθη σοι. Εάν, λέγει ο άγιος, γνωρίζεις να παρίστασαι εις τας πρωίας ενώπιον του Θεού, και να σου δόθηκε το να σε δει - και εποπτεύεσθαι - ο Θεός, αλλά και να εποπτεύεις, να τον βλέπεις, τότε οίδας ο λέγω, καταλαβαίνεις αυτά που σου λέγω, τα χαίρεσαι, τα ζεις.
Όταν ο Φίλιππος γνώρισε τον Χριστόν, είπε στον Ναθαναήλ: "Έρχου και ίδε". Αλλά ο Ναθαναήλ του απήντησε: Πώς είναι δυνατόν να προέλθει από τη Ναζαρέτ προφήτης; Εν συνεχεία - λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης-, ο Ιησούς "είδε" τον Ναθαναήλ να έρχεται προς Αυτόν και είπε: "Ίδε αληθής Ισραηλίτης". Τότε ο Ναθαναήλ πληροφορήθηκε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, και ανεφώνησε: "Ραββί, συ ει ο Υιός του Θεού". Λόγω της απλότητος της καρδιάς του, αμέσως ανεγνώρισε το δεύτερο πρόσωπο της θεότητος, τον Υιόν του Θεού.
Το γεγονός αυτό έχει άμεση σχέση με το κείμενό μας, όπως και η συνάντηση εκείνου του μαθητού, ο οποίος είπε στον Χριστόν, Διδάσκαλε, θέλω να σε ακολουθήσω. Ο Χριστός του απήντησε τότε, "αι αλώπεκες φωλεούς έχουσι και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις, ο δε Υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη". Που να με βρεις, του λέγει, αφού δεν έχω κατάλλυμα; Μην ψάχνεις να με βρεις κάπου, όπου νομίζεις εσύ, αλλά κάπως. Βρες τον τρόπο που θα σε οδηγήσει σε μένα. Εδώ βρίσκεται το βαθύ πρόβλημα του ανθρώπου. Γι' αυτό λέγει ο άγιος, αν γνωρίζεις και αν σου δόθηκε το να παρίστασαι εις τον Θεόν.
Το νόημα του χωρίου είναι ότι η παρουσία του Θεού δεν είναι ορατή στην ζωή μας. Διότι μπορείς να βλέπεις τα ίχνη του λέοντος, της τίγρεως, του πανθηρος, αλλά δεν μπορείς να δεις τα ίχνη του Θεού. Μπορείς να παρακολουθήσεις ακόμη και τα ίχνη του πτηνού, τον Θεόν όμως πρέπει να τον βλέπεις πέρα από κάθε νοσσιά, πέρα από κάθε τόπο· χρειάζεται με κάτι άλλο να τον ζητήσεις, για να τον βρεις.
Ας θυμηθούμε και τους δύο μαθητές του Ιωάννου, που ακολούθησαν τον Ιησού. Όταν Εκείνος τους ρώτησε "τι ζητείτε", διότι έπρεπε να αποκτήσουν την γνώση, το ει επίστασαι, για το πρόσωπο του Χριστού, αυτοί απήντησαν: "Ραββί, που μένεις;". Και τότε πήγαν μαζί με τον Ιησού στο σπίτι του και ενεθυμούντο αργότερα ακόμη και την ώρα κατά την οποία έζησαν τα ωραιότερα βιώματα της ζωής τους. δεν ήταν όμως το σπίτι που τους χάρισε τα βιώματα, αλλά ο Χριστός τον οποίον εγνώρισαν.
Ει επίστασαι και εδόθη σοι. Η φράσις αυτή δημιουργεί φοβερή ένταση μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Είναι μία παρότρυνσις, ένα ευγενές παρακέλευσμα του αγίου προς τον άνθρωπο , σαν να του λέγει: Σου συνέβη καμιά φορά να σε δει ο Θεός; τον αντελήφθης; πέρασε μέσα από την καρδιά σου ο Χριστός και ρίγησες ολόκληρος; όχι από ενθουσιαστικό κίνημα, όχι από μία συγκίνηση, αλλά ένοιωσες πραγματικά την εποπτεία του Θεού, το βλέμμα του να καρφώνεται επάνω σου; Μια φορά εάν σου συνέβη αυτό, αρκεί. Παράλληλα όμως η φράσις αυτή είναι και μία επίπληξις: Μα, δεν γνωρίζεις τον Θεόν; δεν τον γεύθηκες; δεν τον έζησες; ζεις χωρίς αυτόν, σαν νεκρός; δεν δοκίμασες ακόμη να τον βρεις; Δεν προσπάθησες το πρωί να στέκεσαι εμπρός στο Θεό και να εξετάζεσαι αλλά και να εξετάζεις τον εαυτό σου; Εάν ναι, τότε καταλαβαίνεις αυτό που σου λέω.
Το ανωτέρω χωρίο είναι παρμένο από τον πέμπτο ψαλμό, "το πρωί εισακούση της φωνής μου, το πρωί παραστήσομαί σοι και επόψει με", που τον διαβάζουμε στην Πρώτη ώρα. Η εμπειρία που είχε ο ψαλμωδός εκατοντάδες χρόνια πριν από εμάς, ισχύει μέχρι σήμερα. Είναι η εμπειρία της Εκκλησίας, όλων των αγίων και ποτέ δεν ανακαλείται. Κανένας δεν μπορεί να βρει τον Θεό, αν την νύχτα δεν συναυλίζεται μαζί του, παραμένοντας άγρυπνος μέχρι το πρωί.

Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης για τους Οικουμενικούς Πατριάρχες Δημήτριο και Βαρθολομαίο


άρθρο της Ιστοσελίδας Katanixi.gr

«Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους»

Ἐπί πολλά χρόνια ἐρευνούσαμε νά βροῦμε μία ἔστω μαρτυρία, πού νά προέρχεται ἀπό ἕναν Ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, γιά τόν ξενόφερτο καί ἀντορθόδοξο ρόλο τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Μέ τήν Χάρη τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας καί τήν ἀνεκτίμητη βοήθεια πολύτιμων συνεργατῶν μας, βρέθηκε ἐπιτέλους μία πάρα πολύ σημαντική, φοβερή καί συνάμα τραγική μαρτυρία, πού προέρχεται ἀπό τόν σύγχρονο, δημοφιλή καί διορατικό Ἅγιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, τόν Ὄσιο καί Θεοφόρο Πατέρα ἡμῶν Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη, γιά τούς Οἰκουμενικούς Πατριάρχες κυρό Δημήτριο καί Βαρθολομαῖο, τήν ὁποία καί θά παραθέσουμε. Δοξάζουμε τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τόν Ἀναστάντα Κύριό μας καί ἀναπέμπουμε ὕμνους, δεήσεις καί εὐχαριστηρίους προσρήσεις στόν σύγχρονο Ἅγιό μας, Ὅσιο Πορφύριο, γι’αὐτήν τήν ἀνακάλυψη καί ἀποκάλυψη.
1. Ἡ διήγηση τοῦ ὑποτακτικοῦ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου
Στό βιβλίο μέ τίτλο «Ὁ Ὅσιος Πορφύριος ὁ Προφήτης. Μαρτυρίες», τόμος Β΄, ἔκδοση Ἁγιοπαυλίτικου Ἱεροῦ Κελλίου Ἁγίων Θεοδώρων, Ἅγιον Ὄρος 2018, στή σελίδα 145, διαβάζουμε τήν ἑξῆς διήγηση ἑνός ὑποτακτικοῦ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου :
«Λίγους μῆνες πρίν τήν κοίμησή του (τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου), καθόμασταν στό Κελλί καί συνομιλούσαμε. Ξαφνικά τίναξε τό κεφάλι πρός τά πίσω καί συνοφρυώθηκε, λέγοντας :
– Ὥωω…!
– Τί ἔπαθες Γέροντα; Τί ἔγινε…;
– Τόν φάγανε…!!!
– Ποιόν φάγανε;
Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους.
Ὁ Ἅγιος τό εἶδε τήν ἴδια στιγμή, πού συνέβη. Μετά ἀνακοινώθηκε ἐπίσημα ἡ κοίμησή του».
Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κων/λεως (ἐπί 19 ἔτη στόν Θρόνο) κ. κ. Δημήτριος κοιμήθηκε στίς 2 Ὀκτωβρίου 1991, σέ ἡλικία 77 ἐτῶν, μέ διάγνωση : ‘’ὀξύ ἱσχαιμικό ἐπεισόδιο’’. Ἀκριβῶς δύο μῆνες πρίν τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου (2-12-1991).
2. Ἀνάλυση τῆς φράσεως τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου : «Τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη… τόν φάγανε οἱ Ἀμερικάνοι! Θέλουνε νά βάλουνε δικό τους».
Ὁ Ὅσιος Πορφύριος, λοιπόν, ἐνῶ σωματικῶς βρισκόταν στό Κελλί του μέ τόν ὑποτακτικό του, νοερῶς, μέ τό διορατικό χάρισμα, πού τοῦ δώρισε ὁ Χριστός, βρισκόταν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἔβλεπε τί ἀκριβῶς γινόταν. Ἡ μαρτυρία τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου εἶναι πολύ νευραλγική, διότι μᾶς πληροφορεῖ γιά δύο πράγματα :
Πρῶτον, ὅτι οἱ Ἀμερικάνοι ‘’φάγανε’’, δηλαδή σκοτώσανε, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κυρό Δημήτριο, ἀφοῦ τοῦ προκάλεσαν ὀξύ ἱσχαιμικό ἐπεισόδιο. Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Πατριάρχης κυρός Δημήτριος προέβη κι αὐτός μέ τή σειρά του σέ ἀπαράδεκτα καί ἀντικανονικά οἰκουμενιστικά ἀνοίγματα. Αὐτά, ὅμως, ἐν σχέσει μέ τά οἰκουμενιστικά ἀνοίγματα τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα ἦταν ἠπιότερα καί γίνονταν, ὄχι ἰδίᾳ βουλῇ καί ἐκουσίᾳ θελήσει τοῦ κυροῦ Δημητρίου, ἀλλά ὑπό τήν ἀσφυκτικότατη πίεση τοῦ περιβάλλοντός του, στό ὁποῖο ἐδέσποζαν ὁ μέγας οἰκουμενιστής, συνοδοιπόρος τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα, Μητροπολίτης Χαλκηδόνος κυρός Μελίτων Χατζῆς, Γέροντας τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος τότε ὡς μητροπολίτης Φιλαδελφείας ἀπό τό 1973 ὡς τό 1990 ὑπῆρξε διευθυντής τοῦ Ἰδιαίτερου Γραφείου τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Δημητρίου, κατευθύνων οὐσιαστικῶς τίς κινήσεις τοῦ ταπεινοῦ καί ἁπλοῦ Πατριάρχου. Ὁ Πατριάρχης κυρός Δημήτριος μέ τόν ἤπιο χαρακτήρα του κατάφερε νά μετριάσει καί νά δαμάσει τόν ἤδη καλπάζοντα Οἰκουμενισμό τοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα. Αὐτός, λοιπόν, ἦταν ὁ κύριος λόγος, πού οἱ Ἀμερικανοί τόν ‘’φάγανε’’.
Δεύτερον, – πού εἶναι καί τό σημαντικότερο – ὅτι οἱ Ἀμερικάνοι ἤθελαν μετά τόν Δημήτριο νά βάλουν δικό τους Πατριάρχη. Εἴκοσι μόλις μέρες μετά τήν κοίμηση τοῦ κυροῦ Δημητρίου στίς 2-10-1991, Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἔγινε ὁ κ. Βαρθολομαῖος στίς 22-10-1991. Ἄρα, σύμφωνα με τον Ὅσιο Πορφύριο, οἱ Ἀμερικάνοι βάλανε δικό τους Πατριάρχη, δηλαδή τόν Βαρθολομαῖο. Μέ πόνο καί θλίψη διαπιστώνουμε ὅτι δυστυχῶς ὁ μέν κ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ Πατριάρχης τῶν Ἀμερικάνων, ὁ Ἀμερικανικός Πατριάρχης, ὁ Ἀμερικανοκίνητος Πατριάρχης, ὁ ἐκλεκτός τῆς Ἀμερικῆς στό πάλαι ποτέ περίπυστο Φανάρι, πού μέχρι τόν 19ο αἰ. ἀποτελοῦσε τήν κοιτίδα τῆς Ὀρθοδοξίας, τό δέ Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔχει μεταλλαχθεῖ σέ Ἀμερικανικό προτεκτοράτο.
3. Ἀθηναγόρας : ὁ πρῶτος Ἀμερικανικός Οἰκουμενικός Πατριάρχης
Βέβαια, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά μιᾶς τόσο κορυφαίας ὅσο καί καθοριστικῆς ἐκδηλώσεως τοῦ ἐνεργοῦ ἐνδιαφέροντος καί ἐνασχολήσεως τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς μέ τίς ὑποθέσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ὑπενθυμίζουμε τήν ἐπιλογή καί ἐπιβολή τό 1948 στόν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ μέχρι τότε Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς καί μετέπειτα μεγάλου οἰκουμενιστοῦ καί μασόνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα1, ὁ ὁποῖος κατέφθασε στό Φανάρι μέ τό ἰδιωτικό ἀεροπλάνο τοῦ τότε Προέδρου τῆς Ἀμερικῆς Χάρυ Τρούμαν.
4. Γεγονότα ἀποδεικτικά τῆς πλήρους ταυτίσεως τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μέ τήν Ἀμερική
Πολλοί, βεβαίως, θά μποροῦσαν νά ὑποστηρίξουν ὅτι εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος ὁ ἰσχυρισμός ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ δικός τους Πατριάρχης, πού ἤθελαν νά βάλουν οἱ Ἀμερικάνοι. Τό γεγονός, ὅμως, ὅτι ὁ Ὅσιος Πορφύριος μέ τήν φράση «θέλουνε νά βάλουνε τόν δικό τους» ἐννοεῖ τόν νῦν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο συνεπικουρεῖται καί ἐνισχύεται ἀπό πλῆθος ἀτράνταχτων ἀποδείξεων, ἀπό τίς ὁποῖες καταφαίνεται ἡ προώθηση ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο τῶν σκοπῶν καί στόχων τῆς Ἀμερικῆς. Ἄς ἀναφέρουμε τίς βασικότερες :
1) Πιστός στήν Ἀμερικανική πολιτική, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δέν δίστασε νά δηλώσει τήν ἀπόλυτη ταύτιση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ τήν Ἀμερική. Μετά τήν συνάντησή του μέ τόν Ἀμερικανό πρεσβευτή στήν Ἀθήνα κ. Ντανιέλ Σπέκχαρντ στίς 14 Μαΐου 2008, δήλωσε :«Καί τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἡ Ἀμερική ὑπηρετοῦν τά ἴδια ἰδανικά τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δικαιοσύνης»2.
2) Οἱ ἀλλεπάλληλες συναντήσεις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μέ τούς πρώην Προέδρους τῆς Ἀμερικῆς Τζόρτζ Μπούς3, Μπίλ Κλίντον4 καί Μπάρακ Ὀμπάμα5, μέ τόν πρώην Ἀντιπρόεδρο τῆς Ἀμερικῆς Τζό Μπάιντεν6, μέ τόν Ἀμερικανό Πρέσβυ στην Ἀθήνα Τζέφρυ Πάιατ7 κ.ἄ., οἱ ὁποῖοι στήριξαν παντοειδῶς καί ποικιλοτρόπως τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.
3) Ἡ ὁμιλία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στήν Ἑβραϊκή Συναγωγή «Park East Synagogue» στή Νέα Ὑόρκη στίς 28-10-2009, ὅπου μεταξύ ἄλλων ἀπεκάλεσε τήν Συναγωγή εὐλογημένη8.
4) Ἡ προσφώνηση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στόν Μουχτάρ Κέντ, ἰδιοκτήτη τῆς Coca Cola Enterpises Inc., στήν Ἀτλάντα τῆς Τζώρτζια τῶν Η.Π.Α. στις 29-10-2009, στόν ὁποῖο δώρισε ἕνα Κοράνι, τό ὁποῖο ἀπεκάλεσε ἅγιο9.
5) Ἡ Κολυμπάρια ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016) τελοῦσε ὑπό τόν ἀπόλυτο Ἀμερικανικό ἔλεγχο10 (ἐντονότατη παρουσία τῶν πρακτόρων δυτικῶν Ὑπηρεσιῶν Πληροφοριῶν, τοῦ ἀμερικανικοῦ στοιχείου, τῆς Ἐλισάβετ Προδρόμου, αὐστηρότατα μέτρα ἀσφαλείας «τύπου CIA»).
6) Τέλος, ἡ δημιουργία τῆς νέας κακοκεφάλου καί σχισματικῆς ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὑπό τόν ἀχειροτόνητο καί μή ἔχοντα ἱερωσύνη καί ἀποστολική διαδοχή, σχισματικό ψευδομητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας Ἐπιφάνιο, μέ ἀπόλυτη εὐθύνη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί τῶν σύν αὐτῷ, οἱ ὁποῖοι ἐντελῶς ἀντικανονικά καί μονομερῶς προέβησαν στήν ἀπόδοση τῆς ψευδοαυτοκεφαλίας καί τοῦ Τόμου της, ἔτυχε τῆς ἀπολύτου στηρίξεως τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντα11.
5. Ἀπομόνωση : Τό ἀποτέλεσμα τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου
Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, πού ὑποστήριξε τήν αἵρεση καί τόν Οἰκουμενισμό καί νόμιζε ὅτι ἡ ἀμερικανική στήριξη τόν ἔκανε παντοδύναμο, βρίσκεται τώρα, μόλις περίπου τρία χρόνια μετά τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καί περίπου ἕξι μῆνες μετά τήν ἀπόδοση τῆς Οὐκρανικῆς ψευδοαυτοκεφαλίας, ἐντελῶς μόνος του, χωρίς καμία Τοπική Ἐκκλησία στό πλευρό του. Ἀλήθεια, ποιά Ὀρθοδοξία, ἐκτός ἀπό τήν ἀμερικανική, ἐκπροσωπεῖ αὐτός, πού δέν τά ἔχει καλά οὔτε μέ τούς Ἕλληνες οὔτε μέ τούς Ρώσους; Ὁ ἀμερικανικός Πατριάρχης μένει μόνος του, ἐκπρόσωπος τῶν ἀντιχρίστων ἀμερικανικῶν καί νατοϊκών συμφερόντων, τά οποία, βέβαια, θά τόν πετάξουν κι αὐτά, ἐφ’ὅσον πλέον δέν ἐκπροσωπεῖ τίποτε καί ἄρα δέν τούς εἶναι χρήσιμος.
Ἑπομένως, ἡ ἀνωτέρω ἀποκαλυπτική μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη δέν ἀφήνει ἀπολύτως κανένα περιθώριο ἀμφισβητήσεώς της. Αὐτός, πού θά προβεῖ στήν ἀμφισβήτησή της, θά κατατάξει δυστυχῶς τόν ἑαυτό του στήν χορεία τῶν πατρομάχων, ἁγιομάχων καί μεταπατερικῶν.
6. Ἀντίθεση καί σύγκρουση ἤ συμφωνία μεταξύ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου καί τῶν Ὁσίων Παϊσίου Ἁγιορείτου καί Ἰακώβου Τσαλίκη περί τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου;
Πολλοί θά μποροῦσαν νά ὑποστηρίξουν ὅτι ἡ ἀνωτέρω ἀρνητική ἐναντίον τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου εἶναι μόνο μία καί γι’αὐτό ἀνίσχυρη καί ἀδύναμη, ὑποβοηθούμενοι ἐπίσης καί ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ δύο σύγχρονοι τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Ὅσιοι Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί Ἰάκωβος Τσαλίκης ὁ ἐν Εὐβοίᾳ ἐξεφράσθησαν, ὅπως λέγεται, θετικότατα περί τοῦ προσώπου τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Μήπως, λοιπόν, ἐδῶ ὑπάρχει ἀντίθεση καί σύγκρουση ἀπόψεων ἀνάμεσα στούς τρεῖς αὐτούς συγχρόνους Ἁγίους; Ἄς δοῦμε, ὅμως, ξεχωριστά τίς δύο περιπτώσεις.
7. Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο
Ὁ κ. Βαρθολομαίος ἐπισκέφθηκε τό Ἅγιον Ὄρος ἀμέσως μετά τήν ἐκλογή καί ἐνθρόνισή του ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, δηλαδή λίγο μετά τίς 22-10-1991. Λέγεται ὅτι τότε ο Ὅσιος Παϊσιος εἶπε ὅτι : «Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε αὐτά τά δύσκολα χρόνια τόν καλύτερο Πατριάρχη»12. Ἐπίσης, ὑπάρχει ἕνα βίντεο ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στήν Ἱερά Μονή Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους στίς 07-11-1992, ὅπου φαίνεται ὅτι ὁ τότε μοναχός Παΐσιος ἀσπάζεται τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο13. Ἐπίσης, λέγεται ὅτι τόν Μάιο τοῦ 1994 ὁ Ὅσιος Παϊσιος εἶπε ὅτι «ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶναι ὅ,τι καλύτερο ἔδωσε ὁ Θεός στήν Ὀρθοδοξία τά τελευταῖα χρόνια»14. Τέλος, κυκλοφορεῖ καί μία φωτογραφία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μέ τόν Ὅσιο Παϊσιο, πού πολλοί λέγουν ὅτι εἶναι φωτομοντάζ.
8. Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο
Στό βιβλίο τοῦ κ. Στυλιανοῦ Γ. Παπαδόπουλου με τίτλο «Ὁ μακαριστός Ἰάκωβος Τσαλίκης», ἔκδοση Πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Δαβίδ τοῦ Γέροντος, γράφονται τά κάτωθι :
«Ὁ τότε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Βαρθολομαῖος στίς 2 Ὀκτώβρη 1989 λειτούργησε στή Μονή τοῦ Ὁσίου Δαβίδ τοῦ Γέροντος. Χάρηκε ἰδιαίτερα ὁ Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης καί τοῦ «προφήτεψε» μέ βεβαιότητα, ὅταν ἀκόμη ὁ Πατριάρχης Δημήτριος δέν εἶχε ἰδιαίτερο πρόβλημα ὑγείας :
«Ἐσύ θά γίνεις Πατριάρχης! Θά ποιμάνεις τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καί σοῦ εὔχομαι, σάν Πατριάρχης, νά ἐπισκεφτεῖς τό μοναστήρι τοῦ Ὁσίου Δαβίδ».
Σέ δύο χρόνια γεννήθηκε πρόβλημα νέου Πατριάρχη. Ὁ ταπεινός Δημήτριος εἶχε κοιμηθεῖ. Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1991, ὁ Γέροντας Ἰάκωβος ρώτησε τόν π. Π. κι ἔμαθε ὅτι πολλά, γιά τήν ἐκλογή, ἐξαρτῶνται ἀπό τό ἄν ἡ τουρκική κυβέρνηση θ’ ἀφαιρέσει ὀνόματα συνοδικῶν μητροπολιτῶν ἀπό τόν κατάλογο ὑποψηφίων.
Τότε κατέβηκε στό ναό καί προσευχήθηκε στόν ὅσιο Δαβίδ. Βγῆκε καί εἶπε στόν π. Π. :
«Ἐγώ, πάτερ μου, ἔκανα προσευχή στόν Ὅσιο καί του εἶπα : ἐσύ, ἅγιε Δαβίδ, μ’ ἄκουσες σέ ὅσα ἔχω ζητήσει. Δέν ξέρω τί θά κάνεις, πήγαινε στήν Τουρκία καί μπέρδεψε τούς Τούρκους καί τά χαρτιά τους. Καί φρόντισε νά βγεῖ ὁ πατήρ Βαρθολομαῖος Πατριάρχης»!
Ἀργότερα, ὅταν τοῦ ἀνακοίνωσαν ὅτι ἐξελέγη Πατριάρχης ὁ Βαρθολομαῖος, ἔλαμψε ἀπό χαρά, σηκώθηκε ὄρθιος, ἔκανε τό Σταυρό του καί εἶπε τρεῖς φορές «Δόξα σοί ὁ Θεός»!
Ἐπί τῶν ἀνωτέρω ἔχουμε νά παρατηρήσουμε τά ἑξῆς :
Οἱ ἀνωτέρω δηλώσεις τῶν Ὁσίων Παϊσίου καί Ἰακώβου ἔγιναν τήν περίοδο ἀπό τό 1989 ἕως τό 1994. Αὐτή τήν περίοδο ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὡς Μητροπολίτης Φιλαδελφείας καί νέος Οἰκουμενικός Πατριάρχης, εἶχε ἤδη πραγματοποιήσει τά πρώτα του βήματα πρός τόν Οἰκουμενισμό15, τά ὁποῖα ἐν συγκρίσει μέ τά ἐν ἔργῳ καί λόγῳ ἀλματώδη οἰκουμενιστικά βήματα (παρουσία Παπῶν στίς θρονικές ἑορτές, συμπροσευχές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήκους, οἰκουμενιστικοί διάλογοι, ὑπογραφή κοινῶν κειμένων, ψευδοσύνοδος Κρήτης, Οὐκρανικό ζήτημα), πού πραγματοποίησε ἀπό τότε μέχρι σήμερα, μποροῦν νά θεωρηθοῦν ὡς νηπιακά καί μικροῦ βεληνεκοῦς. Φαίνεται ὅτι πιθανόν οἱ Ὅσιοι, ἐπειδή ἀσχολοῦνταν περισσότερο μέ τά μοναχικά τους καθήκοντα, νά μήν γνώριζαν λεπτομερειακῶς τήν μέχρι τότε πορεία τοῦ κ. Βαρθολομαίου καί ἀπό τήν μεγάλη τους ἀγάπη πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τήν Ὀρθοδοξία νά διετύπωσαν τά ἀνωτέρω. Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ἀκόμη καί οἱ Ἅγιοι, πού ὅσο ζοῦσαν ἐπί γῆς δέν θεωροῦσαν τούς ἑαυτούς τους ὡς Ἁγίους, δέν κατέχουν τό ἀλάθητο, ἀλλά ἀντιθέτως σέ ἀρκετές ἐκτιμήσεις τους, ὡς ἄνθρωποι, ἔπεσαν ἔξω καί ἔσφαλαν, χωρίς βεβαίως αὐτό νά μειώνει καθόλου τήν ἁγιότητά τους. Εἴμαστε πεπεισμένοι ὅτι, ἐάν οἱ Ὅσιοι Παΐσιος καί Ἰάκωβος ζοῦσαν σήμερα καί ἔβλεπαν τά μέχρι τῆς σήμερον οἰκουμενιστικά ἔργα καί τίς ἡμέρες τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ὁπωσδήποτε θά διαφωνοῦσαν, θά τόν ἤλεγχαν καί θά ἀνασκεύαζαν τίς πρώιμες τοποθετήσεις τους. Ἄλλωστε, ἡ ὅλη πρακτική τοῦ βίου αὐτῶν τῶν συγχρόνων Ἁγίων μαρτυρεῖ περί τῆς ἐμμονῆς στήν ἀποκλειστικότητα καί μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς κιβωτοῦ σωτηρίας, τῆς ἀποφυγῆς τῶν συμπροσευχῶν μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους, τῆς μή ἀναγνωρίσεως τῶν αἱρέσεων ὡς Ἐκκλησιῶν καί τῶν αἱρετικῶν ὡς ἐχόντων ἔγκυρο βάπτισμα, Χάρη, ἀποστολική διαδοχή, ἱερωσύνη καί μυστήρια, γεγονός τό ὁποῖο ἔρχεται σέ σφοδρή ἀντιπαράθεση μέ τό συγκρητιστικό, διαχριστιανικό, διαθρησκειακό καί οἰκουμενιστικό μοντέλο, τό ὁποῖο καλλιεργεῖ καί ἀναπτύσσει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος.
Ἑπομένως, θεωροῦμε ὅτι, παρά τήν φαινομενική ἀντίθεση καί σύγκρουση τῶν διατυπωθεισῶν ἐκτιμήσεων περί τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ἀνάμεσα στόν Ὅσιο Πορφύριο, ἡ μαρτυρία τοῦ ὁποίου τυγχάνει πιό ἀξιόπιστη, καί τούς Ὁσίους Παΐσιο καί Ἰάκωβο, οὐσιαστικά ὑπάρχει συμφωνία ἀνάμεσά του, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπό τό κοινό Ὀρθόδοξο φρόνημά τους, τούς ἀντιαιρετικούς ἀγῶνες τους καί τήν ἀπορριπτική στάση τους ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ16.
9. Εὔλογα ἐρωτήματα
Ἔχοντας, λοιπόν, ἀποδείξει τήν ἀμερικανική ἐξάρτηση τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου, θά θέλαμε νά θέσουμε τρεῖς εὔλογες ἐρωτήσεις :
α) Οἱ Προκαθήμενοι τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν (ἐκτός τοῦ Μόσχας Κυρίλλου), οἱ Ἀρχιεπίσκοποι καί οἱ Μητροπολῖτες τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, οἱ Ἡγούμενοι καί οἱ Ἱερομόναχοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τῶν μετοχίων τους καί τῶν Σταυροπηγιακῶν Μονῶν καί οἱ Μητροπολῖτες τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δέν τούς τύπτει ἡ συνείδηση νά μνημονεύουν τοιοῦτον Πατριάρχη κατά τίς ἁγιότατες στιγμές τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τῆς Θείας Λειτουργίας ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων;
β) Δέν θά ἔπρεπε μία Ὀρθόδοξη Σύνοδος καί δή Πανορθόδοξη νά εὐαισθητοποιηθεῖ καί νά ἀσχοληθεῖ ἐπιτέλους μέ τό θέμα «Πατριάρχης Βαρθολομαῖος»;
γ) Δεδομένου ὅτι ἡ Τουρκία καί ὁ Πρόεδρός της Ἐρντογάν βρίσκονται μέν σέ σφοδρότατη σύγκρουση μέ τήν Ἀμερική, τήν ΕΕ καί τό ΝΑΤΟ, προσεγγίζουν δέ καί συνάπτουν συνεργασία μέ τήν Ρωσία, τό Πατριαρχεῖο τῆς ὁποίας ἔχει προχωρήσει σέ διακοπή κοινωνίας μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί σέ διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ἐξαιτίας τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, τί θά πράξει τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος σέ περίπτωση πού ἡ Τουρκία καί ὁ Ἐρντογάν ζητήσουν τήν ἐκδίωξη τοῦ Πατριαρχείου ἀπό τήν χώρα τους, λόγῳ τῆς ἀμερικανικῆς ἐξαρτήσεώς του;
Ἐπίλογος
Κατακλείουμε το παρόν κείμενό μας, καταθέτοντας με πόνο και θλίψη, με ἀλήθεια και ἀγάπη, ὅτι εἶναι πράγματι θλιβερό καί συνάμα τραγικό τό φαινόμενο ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης νά ἐργαλειοποιεῖται πρός ὀφελος τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καί μαζί μ’αὐτόν νά συμπαρασύρεται τόσο τό πάλαι ποτέ περίπυστο Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ὅσο καί ἡ οἰκουμενική Ὀρθοδοξία μέ ἀπρόβλεπτες καί ζημιογόνες συνέπειες. Εὐχῆς ἔργον καί ἔνθερμη προσευχή μας εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μας νά ὁδηγήσει τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὥστε νά ἀποτινάξει ἐπιτέλους τόν ἀμερικανικό, νατοϊκό καί οἰκουμενιστικό ζυγό, νά βασισθεῖ ἀποκελιστικά καί μόνο στήν Ὀρθόδοξη πίστη καί νά ἀναζητήσει ἔννομες καί ἔνθεες συμμαχίες μέ τά Ὀρθόδοξα κράτη, δημιουργῶντας ἕνα ἰσχυρό διορθόδοξο πόλο, πού θά ἀποτελέσει τό ἀντίπαλον δέος στήν ἀμερικανική, εὐρωπαϊκή καί νατοϊκή πολιτική, πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι δοξαζομένου Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας Του καί τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας.
  • 1 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ μέγας Οἰκουμενιστής Οἰκουμενικός Πατριάρχης κυρός Ἀθηναγόρας», 19-4-2018, https://www.katanixis.gr/2018/04/blog-post_869.html, καί «Λεχθέντα και πραχθέντα τοῦ μεγάλου Οἰκουμενιστοῦ καί μασόνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα», 20-4-2018, https://www.katanixis.gr/2018/04/blog-post_854.html
  • 2 ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, «Ἡ πορεία τοῦ οἰκουμενικοῦ διαλόγου μέ βάση τήν ὀρθόδοξη πατερική διδασκαλία καί τήν δογματική ἐκκλησιολογική συνείδηση», Ἐν Συνειδήσει˙ Οἰκουμενισμός˙ ἱστορική καί κριτική προσέγγιση, ἔκδ. Ἱ. Μ. Μεγ. Μετεώρου, Ἅγια Μετέωρα, Ἰούνιος 2009, σ. 45
  • 3 http://www.kathimerini.gr/113353/article/epikairothta/ellada/ti-syzhthsan-mpoys-kai-var8olomaios
  • 4 https://www.in.gr/1999/11/18/world/synantisi-oikoymenikoy-patriarxi-kai-mpil-klinton-sto-fanari/
  • 5 https://www.in.gr/2009/11/03/greece/me-ton-mparak-ompama-synantithike-o-oikoymenikos-patriarxis-sto-leyko-oiko/
  • 6 https://www.onalert.gr/ellinotourkika/
  • 7 https://www.in.gr/2018/06/06/greece/ton-vartholomaio-synantithike-o-paiat/
  • 8 https://www.youtube.com/watch?v=LOpHM6CYVGs καί ecumenical-patriarch-bartholomew-meets-jewish-leaders-at-the-park-east-synagogue-speech-ellenic-subs.avi 34.17 Mb 13/11/2009, 22:49 καί vartholomaios-speech.pdf 261.24 Kb 14/11/2009, 01:19 καί https://www.schizas.com/site3/images/stories/evraioi/vartholomaios-speech.pdf
  • 9 https://www.youtube.com/watch?v=vd7R5dfMmm0
  • 10 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας αἱρετικός κόσμος ἐπαινεῖ τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης» στήν §7 «Ἀμερική καί ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης», 16-6-2018, https://www.katanixis.gr/2018/06/blog-post_170.html
  • 11 Σχ. βλ. ἐκπομπή στό διαδικτυακό κανάλι «ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤV» μέ τίτλο : «Νεώτερες ἐξελίξεις στό Οὐκρανικό ζήτημα», 15-1-2019, https://www.youtube.com/watch?v=5r_mumxZ0Hc
  • 12 https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/1731-agios-pa%CF%8Asios-o-theos-mas-edose-ton-kalutero-patriarxi
  • 13 https://www.youtube.com/watch?v=PTlo9QzpYPI, https://www.youtube.com/watch?v=tgda4o3Ci1U
  • 14 https://choratouaxoritou.gr/?p=66833
  • 15 Σχ. βλ. ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Οἰκουμενιστῶν λεχθέντα καί πραχθέντα Α΄, Λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (μέρος 1ον), 22-4-2019, https://katanixi.gr/2019/04/22/σύναξις-ορθοδόξων-κληρικών-και-μοναχ-2/ καί (μέρος 2ον ), 30-4-2019, https://katanixi.gr/2019/04/30/σύναξις-ορθοδόξων-κληρικών-και-μοναχ-3/
  • 16 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐν περιοδικῷ Θεοδρομία ΙΖ2 (Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 2015) 291-298 καί «Οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Ἰάκωβος Τσαλίκης καί Ἀμφιλόχιος Μακρής πολέμιοι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», 12-9-2018, https://www.katanixis.gr/2018/09/blog-post_18.html

18.05.2019 Ημερίδα: "Η Ορθοδοξία απέναντι στη σύγχρονη άρνηση"



Ἡ "ΣΥΝΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" μαζί μέ τήν ¨ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ¨
ὀργανώνουν
Ἡμερίδα στίς 18 Μαΐου 2019 καί ὥρα 3μμ-9μμ
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας - αἴθουσα ¨Μελίνα Μερκούρη¨, ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Σεραφείμ διά τῶν εὐλογιῶν τοῦ ὁποίου καί τήν πραγματοποιοῦμε, μέ θέμα :
«Ἡ Ὀρθοδοξία ἀπέναντι στή σύγχρονη ἄρνηση»
Στόχοι τῆς Ἡμερίδος :
1) Ἡ ἐγρήγορση καί ἡ ἐνθάρρυνση γιά ποικίλη ἀντίσταση τῶν Ἑλλήνων ὀρθοδόξων πολιτῶν ἀπέναντι στήν διάλυση τοῦ τριπτύχου Θρησκεία-Πατρίδα-Οἰκογένεια διά τῆς λυσσαλέας κατεπείγουσας ἀναθεώρησης τοῦ Συντάγματος τῆς Ἑλλάδος.
2) Ἡ καταδίκη τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὡς προλειάνσεως τοῦ γιά τόν ἐρχομό τοῦ ἀντιχρίστου.
3) Ἡ ἐν Χριστῷ σθεναρή ἐπιμονή μας μέχρι τῆς δικαιώσεώς μας ὅτι τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας εἶναι ἀδιαπραγμάτευτο, ἡ Ἱστορία τοῦ Γένους μας δέν ἐκχωρεῖται καί ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί Ἑλληνική.
4) Ἡ κριτική τοῦ προσφάτου αὐτοκεφάλου τῆς ¨Ἐκκλησίας¨ τῆς Οὐκρανίας. Τό μοντέλο τῶν αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν εἶναι τό Αὐτοκέφαλο τοῦ 1850 διά τῆς Μείζονος Συνόδου. Ἐκκλησία, Λαός καί Πολιτεία ὀφείλουν νά βρίσκονται σέ σχέση συναλληλίας.
Βεβαίως καί ἡ προσευχή ἀπό τό σπίτι μας μετράει, βεβαίως καί ἡ συμμετοχή μας στά μυστήρια εἶναι τό πρῶτο ὡς πρός τήν ἀντιμετώπιση οἱωνδήποτε προβλημάτων, ἀλλά οἱ προφῆτες καί μάρτυρες τῆς Παλαιᾶς καί οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες τῆς Καινῆς Διαθήκης βγῆκαν στούς δρόμους, κήρυξαν, ρεζιλεύθηκαν, κοροϊδεύθηκαν, ἐμπαίχθηκαν, ἀλλά καί ὁμολόγησαν δημοσίᾳ ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ὅπως λέει τό Εὐαγγέλιο πού ὑποτίθεται ὅτι πιστεύουμε καί ἀκολουθοῦμε· μέχρι πού θυσιάστηκαν ἀπό ἀγάπη στόν Χριστό καί στό κατ’εἰκόνα δημιούργημά Του, τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς;
Γι’ αὐτό καλοῦμε ὅλους τούς Ἕλληνες νά δώσουν δυναμικά τό παρόν τους στήν παροῦσα ἡμερίδα, διαδίδοντας καί σέ ἄλλους τό μήνυμα.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, ὁ Ἀρχιμ. π. Παῦλος Δημητρακόπουλος, θεολόγος-συγγραφέας καί Δ/ντής Γραφείου Αἱρέσεων & παραθρησκειῶν Ἱ.Μ.Πειραιῶς, ὁ Γεώργιος Δ. Ποταμιάς, Σύμβουλος Ἐπικρατείας, ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀρεοπαγίτης, ὁ Ἀνδρέας Μπλάνος, Ὑπτγος (εα), πρώην Δ/ντής Διεθνῶν Σχέσεων ΓΕΕΘΑ καί δημοσιογράφος τοῦ Ἀχελῶος TV καί ὁ Λάμπρος Σκόντζος, θεολόγος-συγγραφέας, μέ προεδρεύοντα τόν Πρωτοπρ. Γεώργιο Δ. Μεταλληνό ἀποτελοῦν τήν δυναμική ὁμάδα, διά τῶν ὁποίων θά διεξαχθεῖ ἠ ἐν λόγῳ Ἡμερίδα.
Οἱ ἐξαίρετοι ἐγκρατεῖς εἰσηγητές ὄχι μόνο κατέχουν τό ἀντικείμενο μέ τό ὁποῖο ἀσχολοῦνται, ἀλλά ἔχουν καί τήν ἱκανότητα διά τοῦ διαλόγου νά ἐξηγήσουν οἱαδήποτε ἀπορία ἐπί τῶν ἀντιστοίχων θεμάτων, τά ὁποῖα πραγματεύονται.
Ἡ Ἐστία θά διαθέσει πούλμαν γιά ὅποιον ἐνδιαφέρεται νά μεταβεί στό Σ.Ε.Φ. ἔναντι μικροῦ ἀντιτίμου. Τό πούλμαν θά ἀναχωρήσει ἀπό τήν ὁδό Παπαφλέσσα στίς 14.00 καί θά ἐπιστρέψει στό τέλος τῆς ἡμερίδας. Γιά πληροφορίες καλέστε στήν γραμματεία τῆς Ἐστίας Πατερικῶν Μελετῶν τηλ. 2108025211.
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ
Σύναξη γιά τήν Ὀρθοδοξία & Εστία Πατερικών Μελετών

Πρόγραμμα
Α ΣΥΝΕΔΡΙΑ
15:00-15:30 Προσευχή -Ἔναρξη -Χαιρετισμοί
15:30-17:00 Α΄ Συνεδρία Προεδρεύων: Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός
15:30-15:55 Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ «Ὑφίσταται ἀναγκαιότης ἀλλαγῆς τοῦ συνταγματικοῦ πλαισίου σχέσεων Ἐκκλησίας – Πολιτείας, ἰσχύοντος τοῦ ἄρθρου 13 περί θρησκευτικῆς ἐλευθερίας στήν Ἑλλάδα; Μῦθοι καί Παρανοήσεις»
15:55-16:20 Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀρεοπαγίτης «Ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέσα σέ μιά ¨θρησκευτικά οὐδέτερη¨ πολιτεία. Συνέπειες»
16:20-16:45 Γεώργιος Δ. Ποταμιάς, Σύμβουλος Ἐπικρατείας «Ο Γάμος καί ἡ Οἰκογένεια σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 21 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος»
16:45-17:00 Συζήτηση
1700-1715 Διάλειμμα

Β ΣΥΝΕΔΡΙΑ
17:15-18:45 Β΄ Συνεδρία Προεδρεύων: Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός
17:15-17:40 Ἀρχιμ. π. Παῦλος Δημητρακόπουλος, θεολόγος-συγγραφέας, Δ/ντής Γραφείου Αἱρέσεων & παραθρησκειῶν Ἱ.Μ.Πειραιῶς «Οἰκουμενισμός: νεώτερες ἐξελίξεις ἀπό τή Σύνοδο τῆς Κρήτης μέχρι σήμερα»
17:40-18:05 Ἀνδρέας Μπλάνος, Ὑπτγος (εα), πρώην Δ/ντής Διεθνῶν Σχέσεων ΓΕΕΘΑ καί δημοσιογράφος τοῦ Ἀχελῶος TV «Τό Μακεδονικό ζήτημα. Παρελθόν, παρόν καί μέλλον»
18:05-18:30 Λάμπρος Σκόντζος, θεολόγος-συγγραφέας «Τό οὐκρανικό ζήτημα ὡς μεῖζον ἐκκλησιαστικό καί ἐκκλησιολογικό πρόβλημα. Προτάσεις»
18:30-18:45 Συζήτηση
18:45-19:00 Πορίσματα-Λήξη Ἡμερίδος
ΕΘΝΊΚὈΣ ΎΜΝὈΣ
Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν

Ι.Μ. Πειραιώς: "Αναστάσιμος θάνατος" ή Ανάσταση Ζωής;